Na początek kilka podstawowych informacji o przepuklinach. Przepuklina to wydostanie się narządu lub jego części lub tkanek poza jamę, w której zwykle się znajduje (poza brzuchem również poza jamę opłucnej, poza czaszkę) poprzez kanał (otwór) wrodzony lub nabyty. Przepuklina brzuszna (hernia abdominalis, laparocele) - jest to każdy typ przepukliny, w której worek przepuklinowy powstaje z otrzewnej ściennej. Przepuklina taka może ujawnić się na przedniej ścianie brzucha, ale również pod więzadłem pachwinowym, w okolicy lędźwiowej, krocza, pośladka, wewnątrz jamy brzusznej, itd.
Poniżej więcej infromacji o tym, co to jest przepuklina i bardziej szczegółowo o przepuklinach pachwinowych. Przesuwanie tekstu listwą po prawej stronie.
Przepukliny brzuszne
Częstość występowania przepuklin pooperacyjnych nie zmieniła się od 50 lat i przeciętnie wynosi około 10% wszystkich chorych, u których zachodzi konieczność otwarcia jamy brzusznej i 30-50 % nawrotów po pierwotnym zabiegu naprawczym, co przy stale zwiększającej się liczbie operacji brzusznych daje rosnącą bezwzględną liczbę chorych wymagających operacji naprawczych.
Podstawowymi przyczynami powstawania przepuklin brzusznych, oprócz błędów technicznych chirurga podczas zamykania jamy brzusznej (np. zbyt duża odległość między szwami, nadmierne napięcie założonych szwów, uszkodzenie naczyń krwionośnych, krwiaki w ranie pooperacyjnej), są: zakażenia rany pooperacyjnej, nadmierne działanie tłoczni brzusznej (wymioty, niedrożność pooperacyjna, kaszel, czkawka, nagły i nadmierny wysiłek), przebieg i rozmiar cięcia powłok brzusznych, otyłość, zaawansowany wiek chorego, cukrzyca, choroby nowotworowe, choroby płuc, zmniejszona wartość tkanki łącznej (współistnienie żylaków kończyn dolnych, słabo rozwinięte mięśnie).
Poniżej artykuł o przepuklinach brzusznych
Dla wyniku operacji przepukliny brzusznej niezwykle ważny jest stan wydolności organizmu, szczególnie układu oddechowego. Zróbmy krótką powtórkę z mechaniki oddychania.
Obejrzyj animację Christophera McKee z USA UTHSCSA ), gdzie pokazane jest, jak przebiega prawidłowe oddychanie
u zdrowej, młodej osoby.
Po lewej stronie oddychanie przedtsaione jest schematycznie; strzałki pokazują jak się przemieszcza przepona. Zaznaczona jest praca mięśni brzucha, które przy wdechu się usztywniają i napinają - przedstawiają to małe strzałki skierowane do wnętrza jamy brzusznej.obok . Oddychanie jest zmienione. w uproszczeniu: wdech i wydech jest w znacznej części dzięki przemieszczeniu się zawartości brzucha do worka przepuklinowego (strzałka na rysunku). Mięśnie przepony przestają być aktywne (co zaznaczone jest na czarno), jedynie biernie przemieszcza się cała przepona. Dochodzi do osłabienia i usztywnienia mieśni brzucha i przepony.
Gdy w czasie operacji do powłoki brzusznej wprowadzi się siatkę (dochodzi do usztywnienia brzucha - szczególnie dużego w czasie gojenia ran) - cały wysiłek oddechowy przejmuje na siebie przepona i mięśnie klatki piersiowej. Gdy przepona jest "niewytrenowana", osłabiona przez wiele lat "bezczynności" - wysiłek organizmu jest bardzo duży. Powstaje niebezpieczeństwo rozwoju niewydolności oddechowej - chory zaczyna się dusić.
Jaka jest sprawność Twojego układu oddechowego?
Przed operacją pokażą to specjalistyczne testy - np. spirometria . W tej chwili można jednak wykonać proste badanie, które pozwoli zorientowac się w wydolności oddechowej. Bez wstawania od komputera można wykonać pomiar maksymalnego czasu bezdechu, to znaczy zmierzyć na jak długo można świadomie wstrzymać oddech.
Oceń sprawność twojego układu oddechowego. Jak to zrobić? Proszę usiąść wygodnie przed komputerem,
START a
przy pierwszym oddechu - nacisnąć STOP lub przycisk SPACJA na klawiaturze.
20 sekund - nie jest źle. Ale naprawdę dobry wynik to czas około 60 sekund . Przy takiej rezerwie układu krążeniowego i oddechowego o okołooperacyjną wydolność oddechową nie trzeba się martwić.
Osoby z przepukliną próbę tę powinny wykonać po odprowadzeniu worka przepuklinowego
do brzucha i przytrzymaniu go tam poprzez pas przepuklinowy. Porównanie wyniku tej próby
bez pasa przepuklinowego i z nim - daje informację o zmianach, do jakich może dojść po operacji.
Nadwaga lub otyłość - to zawsze pograsza wynik leczenia
Kolejny ważny czynnik, który decyduje o powodzeniu operacji to waga - szczególnie, gdy jest jej za dużo w przeliczeniu na wzrost ciała.
Więcej o przyczynach, skutkach i metodach leczenia otyłości znajdziesz na tej stronie www .
Oceń swój stan na podstawie pomiaru BMI.
Co oznacza uzyskany wynik, jakie są dalsze zalecenia i metody leczenia szukaj tutaj . Niestety, BMI już powyżej
25 wskazuje na nadmiar tkanki tłuszczowej. Gdy BMI jest większe od 30 jest to już otyłość wymagająca leczenia.
Wykonanie operacji przepukliny przy podwyższonym BMI grozi kolejnym niepowodzeniem - nawrotem przepukliny.
Oceń wydolność swojego organizmu, czyli na co Cię stać
Ocena wydolności organizmu: najprostszy test (Kenneth Cooper) to marsz przez 30 minut po płaskim terenie. Zmierz dystans, jaki przejdziesz w ciągu 30 min bez specjalnego pośpiechu; tempo marszu powinno być takie, by nie zakłócało rytmicznego oddechu. Wynik interpretuje się w ten sposób:
Dystans pokonany w ciągu 30 minut
Prędkość przejścia 1 km
Wynik
mniej niż 2 km
więcej niż 15 minut
bardzo słaby
2,1 - 2,5 km
12-15 minut
słaby
2,6 - 3,0 km
10-12 minut
zadowalający
3,1- 3,8 km
8 -10 minut
dobry
więcej niż 3,8 km
mniej niż 8 minut
bardzo dobry
Tutaj pobierz opis innych testów sprawności organizmu.
Co należy zrobić przed operacją, czyli zacznij leczenie już dziś
Przed operacją należy się więc przygotować, zajmie to kilka tygodni, ale warto
podjąć ten wysiłek, gdyż dobrze zoperowana przepuklina pozwoli na uniknięcie kłopotów do
końca życia.Ćwiczenia te muszą być prowadzone pod nadzorem fachowego instruktora - najlepiej mgr rehabilitacji.
Powinny być prowadzone na sali ćwiczeń pod okiem instruktora a nie w domu, nawet po dokładnym instruktażu.
W tym ostatnim przypadku efekt jest zawsze gorszy, mniej jest powtórzeń i bieżących korekt.
Proponuję znalezienie w swojej miejscowości pracowni rehabilitacyjnej lub mgr rehabilitacji.
Osoby, które chcą się operować u mnie proszę o przekazanie mnie telefonu kontaktowego do osoby,
która będzie prowadzić ćwiczenia. Skontaktuję się z tą osobą i przekażę,
jakie jest cel ćwiczeń, co należy osiągnąć i na co zwrócić specjalną uwagę.
Szybkim spacerem... po zdrowie
Każdemu przystępującemu do przygotowań zalecane są intensywne spacery. Na pewno nie będzie takich przygód, jak na tym filmie. Efektywność spacerów najlepiej sprawdzić za pomocą krokomierza (pedometru).
jest to najlepszy sposób dla ocenę własnej aktywności ruchowej i stopniowego jej zwiększania.
Tutaj typowe urządzenie - podobne na allegro z przesyłką kosztują 15 zł.
Jest to mały dyskretny aparat, które przypinamy do paska przy spodniach lub spódnicy - zlicza on każdy zrobiony przez nas krok.
W każdej chwili możemy sprawdzić, ile kroków już mamy za sobą. Urządzenie może zliczać codziennie od nowa
ponieważ zlicza aż do 99999 kroków, można resetować go nawet co kilka dni! Codziennie będąc w pracy, w szkole, na zakupach spalamy kalorie.
Pedometr będzie zliczał każdy nasz krok. Codziennie możemy postawić sobie cel "Dziś zrobię o 200 kroków więcej niż wczoraj".
Podczas godzinnego spaceru spalamy aż 120 kalorii!!! Możemy zrobić sobie ranking tygodniowy zrobionych kroków.
Pomiary najlepiej wykonywać podczas codziennych, intensywnych spacerów mających na celu usprawnienie mięśni i oddychania.
"Biegać? Chodzić na czas? Po co to wszystko? Przecież .. jestem zdrowy! "
No właśnie! Po co to wszystko? Moje doświadczenie wskazuje, że odpowiednie przygotowanie się chorego do operacji ma większe znaczenie niż
niejeden szczegół techniczny samego zabiegu. A więc nie są to bezmyślne zalecenia, które mają jedynie dokuczyć i bezcelowo zmęczyć. U chorych, którzy się odpowiednio przygotowali - zmniejszyli wagę, poprawili sprawność ogólną organizmu, wyćwiczyli mięśnie oddechowe - okres leczenia chirurgicznego przebiega nadzwyczaj sprawnie. Czas powrotu do formy jest znacznie krótszy. Gojenie ran jest lepsze. A więc warto podjąć wysiłek, po stokroć się to opłaci!